Czytania na dziś

PIERWSZE CZYTANIE    (Pwt 4,1-2.6-8)

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa

Mojżesz powiedział do ludu izraelskiego: A teraz, Izraelu, słuchaj praw i nakazów, które uczę was wypełniać, abyście żyli i doszli do posiadania ziemi, którą wam daje Pan, Bóg waszych ojców. Nic nie dodacie do tego, co ja wam nakazuję, i nic z tego nie odejmiecie, zachowując nakazy Pana, Boga waszego, które na was nakładam. Strzeżcie ich i wypełniajcie je, bo one są waszą mądrością i umiejętnością w oczach narodów, które usłyszawszy o tych prawach powiedzą: Z pewnością ten wielki naród to lud mądry i rozumny. Bo któryż naród wielki ma bogów tak bliskich, jak Pan, Bóg nasz, ilekroć Go wzywamy? Któryż naród wielki ma prawa i nakazy tak sprawiedliwe, jak całe to Prawo, które ja wam dziś daję?



PSALM RESPONSORYJNY    (Ps 15,1-5)

REFREN:   Prawy zamieszka w domu Twoim, Panie

Kto zamieszka na Twej górze świętej?
Ten, kto postępuje nienagannie, działa sprawiedliwie
i mówi prawdę w swym sercu,
kto swym językiem oszczerstw nie głosi.

Kto nie czyni bliźniemu nic złego,
nie ubliża swoim sąsiadom,
kto za godnego wzgardy uważa złoczyńcę,
ale szanuje tego, kto się boi Pana.

Kto dotrzyma przysięgi dla siebie niekorzystnej,
kto nie daje swych pieniędzy na lichwę
i nie da się przekupić przeciw niewinnemu.
Kto tak postępuje, nigdy się nie zachwieje.

DRUGIE CZYTANIE    (Jk 1,17-18.21b-22.27)

Czytanie z Listu Świętego Jakuba Apostoła

Każde dobro, jakie otrzymujemy, i wszelki dar doskonały zstępują z góry, od Ojca świateł, u którego nie ma przemiany ani cienia zmienności. Ze swej woli zrodził nas przez słowo prawdy, byśmy byli jakby pierwocinami Jego stworzeń. a przyjmijcie w duchu łagodności zaszczepione w was słowo, które ma moc zbawić dusze wasze. Wprowadzajcie zaś słowo w czyn, a nie bądźcie tylko słuchaczami oszukującymi samych siebie. Religijność czysta i bez skazy wobec Boga i Ojca wyraża się w opiece nad sierotami i wdowami w ich utrapieniach i w zachowaniu siebie samego nieskalanym od wpływów świata.



ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ      (Jk 1,18)

Ze swej woli zrodził nas przez słowo prawdy, abyśmy byli jakby pierwocinami Jego stworzeń.



EWANGELIA    (Mk 7,1-8.14-15.21-23)

Słowa Ewangelii według świętego Marka

Zebrali się u Niego faryzeusze i kilku uczonych w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy. I zauważyli, że niektórzy z Jego uczniów brali posiłek nieczystymi, to znaczy nie obmytymi rękami. Faryzeusze bowiem, i w ogóle Żydzi, trzymając się tradycji starszych, nie jedzą, jeśli sobie rąk nie obmyją, rozluźniając pięść. I /gdy wrócą/ z rynku, nie jedzą, dopóki się nie obmyją. Jest jeszcze wiele innych /zwyczajów/, które przejęli i których przestrzegają, jak obmywanie kubków, dzbanków, naczyń miedzianych. Zapytali Go więc faryzeusze i uczeni w Piśmie: Dlaczego Twoi uczniowie nie postępują według tradycji starszych, lecz jedzą nieczystymi rękami? Odpowiedział im: Słusznie prorok Izajasz powiedział o was, obłudnikach, jak jest napisane: Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie. Ale czci Mnie na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi. Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji, /dokonujecie obmywania dzbanków i kubków. I wiele innych podobnych rzeczy czynicie/. Potem przywołał znowu tłum do siebie i rzekł do niego: Słuchajcie Mnie, wszyscy, i zrozumiejcie! Nic nie wchodzi z zewnątrz w człowieka, co mogłoby uczynić go nieczystym; lecz co wychodzi z człowieka, to czyni człowieka nieczystym. Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota. Całe to zło z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym.



Medytacja nad Słowem

Bardzo ostre słowa kieruje Jezus do faryzeuszów i uczonych w Piśmie. Zarzuca im bowiem, że w miejsce Bożego Prawa umieścili swoje, czysto ludzkie zasady dotyczące drobnych i mało istotnych – z Bożego punktu widzenia – spraw, jak czystość rytualna czy koszerność jedzenia.

Stąd cytując proroka Izajasza ze Starego Testamentu (jak widać, był to problem ciągnący się przez całe wieki ...), powiada do nich, że ten lud czci Go wyłącznie ustami, lecz sercem swym daleko jest od Niego. Lecz czci Go na próżno.

Jest to mocne oskarżenie i mocne ostrzeżenie, iż jeśli dalej będą postępować tą drogą, to rozminą się z wolą Boga.

Można tu sobie postawić pytanie, na ile my współcześnie zachowujemy proste Boże Prawo Jego Ewangelii, a na ile gubimy się w dziesiątkach rozmaitych norm, ustaw, zarządzeń, rozporządzeń, załączników, aneksów, ... dalekich od Bożego prawa?

W tradycji Narodu Wybranego bardzo mocno podkreślano wartość czystości rytualnej, czyli takiej, która umożliwiała uczestniczenie w kulcie liturgicznym w świątyni Jerozolimskiej. Zwracano uwagę przede wszystkim na czystość zewnętrzną, nie (zawsze) dbając o czyste serce i myśli.

A właśnie ten ostatni aspekt podkreśla Jezus: „Nic nie wchodzi z zewnątrz w człowieka, co mogłoby uczynić go nieczystym, lecz co wychodzi z człowieka, to czyni człowieka nieczystym”.

Prawdziwa nieczystość związana jest zatem ze złymi myślami, które przyjmują następnie postać złych słów czy wreszcie złych czynów.

Jak zatem wynika z całości dzisiejszej wypowiedzi Jezusa, Jego uczeń winien przede wszystkim dbać o czystość swoich myśli. Tu jest główne źródło jego świętości lub nieczystości.


ks. Wojciech Michniewicz
Blog autora: anaideia2.blogspot.com


ZAMYŚLENIA

Czy przypominacie sobie dyskusje o ostatnich zmianach w przykazaniach kościelnych w Polsce? Ileż przy tym było komentarzy i polemik, podejmowanych często przez ludzi żyjących z dala od Kościoła. Niektórzy oburzeni, w swoim niezrozumieniu zagadnienia, mówili nawet o zanikaniu prawdziwej religii. Inni głośno dawali wyraz swojemu zgorszeniu.
Wobec tylu niejasności należy zastanowić się więc nad różnicą między prawem Boskim i ludzkim, gdyż wiele osób stawia przykazania kościelne na równi z Dekalogiem. Przykazania Boże mają stałą wartość i dlatego są uniwersalne i niezmienne, natomiast przykazania kościelne to zbiór przepisów regulujących życie Kościoła, mających za zadanie pomóc wiernym w zbliżaniu się do Boga i w ich uświęcaniu. Mają one funkcję służebną i regulują przynależność do wspólnoty wiernych, dlatego też są czasowe, a więc mogą i powinny być zmieniane, zależnie od potrzeb duchowych i socjalnych lokalnej społeczności. Z drugiej strony medalu są ci, którzy chcieliby stosować tę przesłankę do przykazań Boskich. W dobie rozbuchanego relatywizmu z wielu stron pojawiają się głosy domagające się odrzucenia wszelkich restrykcji, przepisów, kodeksów, do zmiany i „dopasowania” nauki Jezusa do aktualnych uwarunkowań socjologiczno-kulturowych społeczeństwa. Trzeba stanowczo stwierdzić, że w tej materii Kościół nie ma ani władzy, ani kompetencji, by to czynić. Jest on bowiem jedynie depozytariuszem i interpretatorem prawa Bożego w myśl tego, co powiedział Pan: „Nic nie dodacie do tego, co ja wam nakazuję, i nic z tego nie odejmiecie, zachowując nakazy waszego Pana Boga, które na was nakładam” (Pwt 4, 2).
Ewangelia tej niedzieli jest właśnie obrazem tego zmagania się w pojmowaniu nakazów Boskich i ludzkich. „Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji” – mówi Jezus do faryzeuszy. Ich drobiazgowe, a wręcz obsesyjne, zachowywanie przepisów, określających życie religijne w Izraelu, nijak się miało do prawdziwej pobożności, która winna wypływać z miłości Boga i bliźniego. Stąd Jezus, cytując proroka Izajasza, stwierdza: „Ten lud czci mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode mnie. Ale czci na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi”, gdyż, „wszystko zło z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym” (Mk 7,23). Dlatego „błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą” (Mt 5,8).

ks. Tadeusz Golecki


MASS-MEDIA
POD TWOJĄ OBRONĘ
RADIO I
DROGI MIŁOSIERDZI
KSIĘGARNIA ŚW. JERZEGO