Czytania na niedzielę 03.07.2016

PIERWSZE CZYTANIE   (Iz 66, 10-14c)

Czytanie z Księgi Izajasza

Radujcie się wraz z Jerozolimą, weselcie się w niej wszyscy, co ją miłujecie. Cieszcie się z nią bardzo wy wszyscy, którzyście się nad nią smucili. Ażebyście ssać mogli aż do nasycenia z piersi jej pociech; ażebyście ciągnęli mleko z rozkoszą z pełnej piersi jej chwały. To bowiem mówi Pan: ”Oto skieruję do niej pokój jak rzekę i chwałę narodów jak strumień wezbrany. Ich niemowlęta będą noszone na rękach i na kolanach będą pieszczone. Jak kogo pociesza własna matka, tak Ja was pocieszać będę; w Jerozolimie doznacie pociechy. Na ten widok rozraduje się serce wasze, a kości wasze nabiorą świeżości jak murawa. Ręka Pana da się poznać Jego sługom”.


PSALM RESPONSORYJNY   (Ps 66,1-3a.4-5.6-7a.16 i 20)

REFREN:  Niech cała ziemia chwali swego Boga.

Z radością sławcie Boga, wszystkie ziemie,
opiewajcie chwałę Jego imienia,
cześć Mu wspaniałą oddajcie.
Powiedzcie Bogu: ”Jak zadziwiające są Twe dzieła!

Niechaj Cię wielbi cała ziemia i niechaj śpiewa Tobie,
niech Twoje imię opiewa”.
Przyjdźcie i patrzcie na dzieła Boga:
zadziwiających rzeczy dokonał wśród ludzi.

Morze na suchy ląd zamienił,
pieszo przeszli przez rzekę:
Nim się przeto radujmy!
Jego potęga włada na wieki.

Przyjdźcie i słuchajcie mnie wszyscy
którzy boicie się Boga,
opowiem, co uczynił mej duszy.
Błogosławiony Bóg, który nie odepchnął mej prośby
i nie oddalił ode mnie swej łaski.


DRUGIE CZYTANIE   (Ga 6,14-18)

Czytanie z Listu do Galatów


Nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa, dzięki któremu świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata. Bo ani obrzezanie nic nie znaczy, ani nieobrzezanie, tylko nowe stworzenie. Na wszystkich tych, którzy się tej zasady trzymać będą, i na Izraela Bożego niech zstąpi pokój i miłosierdzie. Odtąd niech już nikt nie sprawia mi przykrości: przecież ja na ciele swoim noszę blizny, znamię przynależności do Jezusa. Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa niech będzie z duchem waszym, bracia. Amen


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ     (Kol 3,15a.16a)

Sercami waszymi niech rządzi Chrystusowy pokój,
słowo Chrystusa niech w was przebywa z całym swoim bogactwem.


EWANGELIA   (Łk 10,1-12.17-20)

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: ”Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie. Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: »Pokój temu domowi«. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają; bo zasługuje robotnik na swą zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co Wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: »Przybliżyło się do was królestwo Boże«. Lecz jeśli do jakiego miasta wejdziecie, a nie przyjmą was, wyjdźcie na jego ulice i powiedzcie: »Nawet proch, który z waszego miasta przylgnął nam do nóg, strząsamy wam. Wszakże to wiedzcie, że bliskie jest królestwo Boże«. Powiadam wam: Sodomie lżej będzie w ów dzień niż temu miastu”. Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością mówiąc: ”Panie, przez wzgląd na Twoje imię nawet złe duchy nam się poddają”. Wtedy rzekł do nich: ”Widziałem szatana spadającego z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie”.



Medytacja nad Słowem

Jezus wysyła 72 uczniów, bo zgodnie z tradycją Izraela – tyle jest narodów pogańskich na świecie. Rozsyła ich zatem na cały świat.

Rozsyła po dwóch, bo wg Prawa Mojżeszowego – prawda musi być poświadczona przynajmniej przez dwu świadków.

Wysyła jak owce między wilki, bo pragnie, by mieli świadomość, iż tylko On jest w stanie ich bezpiecznie prowadzić, tylko On jest prawdziwym Pasterzem. Ludzkie zabezpieczenia na nic się tu nie zdadzą.

Pragnie, aby wchodząc do domów mówili: „pokój temu domowi!”, gdyż tylko Jezus może stać się źródłem prawdziwego pokoju w sercu człowieka i w życiu każdej rodziny.

Mają głosić: „przybliżyło się już do was Królestwo Boże”, bo królestwo Boże, czyli niebo, to jest Jezus we własnej osobie. Przyjąć Go „tu i teraz” oznacza już obecnie żyć szczęściem nieba.


ks. Wojciech Michniewicz
Blog autora: anaideia2.blogspot.com


ZAMYŚLENIA


W Ewangelii według św. Łukasza misja siedemdziesięciu dwóch uczniów ma podwójne znaczenie. Po pierwsze potwierdza prawdę, że głoszenie Królestwa Bożego nie jest zadaniem tylko dwunastu Uczniów Jezusa. Poświadczają to Dzieje Apostolskie, opisujące pierwotne wspólnoty chrześcijańskie, w których wielkie znaczenie odgrywali także inni świadkowie Chrystusa, np. diakon Szczepan, Barnaba, Ananiasz... Po drugie liczba ta oznaczała ilość narodów znanych w ówczesnym świecie hebrajskim. Wobec tego misja, którą opisuje dzisiejsza Ewangelia, jest skierowana do ludzi wszystkich kultur, języków i nacji, bez wyjątku.
Szybki i nadzwyczaj rozległy postęp technologiczny, dokonujący się w ostatnich dziesięcioleciach, odmienił poziom naszego życia. Spowodował także pewne zmiany w naszej świadomości, nie zawsze pozytywne. Mówię tu o bezkrytycznym poczuciu nieograniczoności i wszechpotęgi, jakie w nas wytworzyła technika, np. samochody, telefony, komputery i inne. Powinniśmy jednak mówić tu tylko o naszym osobistym przekonaniu i o pewnym złudzeniu, opiewanym już niegdyś przez komunizm. Te subiektywne pozory i odczucia uzależniają naszą mentalność także w sferze religijnej. Dlatego też Jezus, posyłając i witając powracających z misji Apostołów, mówi im: „Nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie” (Łk 10,20). Widział bowiem, że wśród nich rodziło się naiwne przekonanie o wystarczalności ich apostolatu. Uczniowie wierzyli bowiem, że moc Ewangelii, której byli posłańcami, stawała się jakby pewną magiczną formułą, pozwalającą rozwiązywać wszelkie problemy, niczym grom z jasnego nieba. Dlatego Jezus przypomina swoim uczniom o tym, że skuteczność ich misji nie zależy od siły środków danych do ich dyspozycji („Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów” Łk 10,4), ani nawet od ich zdolności komunikacyjnych („nikogo w drodze nie pozdrawiajcie i nie przechodźcie z domu do domu” Łk 10,4;7). Determinujące w tym wszystkim jest działanie Boga („wasze imiona zapisane są w niebie” Łk 10,20). Jezusowa wskazówka nie zawiera potępienia ludzkiej inteligencji, choć św. Paweł Apostoł wyzna: „Nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa, dzięki któremu świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata” (Ga 6,14).

ks. Tadeusz Golecki

MASS-MEDIA
POD TWOJĄ OBRONĘ
RADIO I
DROGI MIŁOSIERDZI
KSIĘGARNIA ŚW. JERZEGO