Czytania na niedzielę 24.05.2015

PIERWSZE CZYTANIE   (Dz 2,1-11)

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić. Przebywali wtedy w Jerozolimie pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem. Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak przemawiali w jego własnym języku. Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami? - mówili pełni zdumienia i podziwu. Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? - Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie - słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże.



PSALM RESPONSORYJNY
   (Ps 104,1.24.29-31.34)

REFREN: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię

Błogosław, duszo moja, Pana,
o Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki.
Jak liczne są dzieła Twoje, Panie,
ziemia jest pełna Twych stworzeń.

Gdy odbierasz im oddech, marnieją
i w proch się obracają.
Stwarzasz je napełniając swym duchem
i odnawiasz oblicze ziemi.

Niech chwała Pana trwa na wieki,
niech Pan się raduje z dzieł swoich.
Niech miła Mu będzie pieśń moja,
będę radował się w Panu.



DRUGIE CZYTANIE   (1 Kor 12,3b-7.12-13)

Czytanie z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian

Nikt nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: "Panem jest Jezus". Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan; różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich. Wszystkim zaś objawia się Duch dla [wspólnego] dobra. Podobnie jak jedno jest ciało, choć składa się z wielu członków, a wszystkie członki ciała, mimo iż są liczne, stanowią jedno ciało, tak też jest i z Chrystusem. Wszyscyśmy bowiem w jednym Duchu zostali ochrzczeni, [aby stanowić] jedno Ciało: czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni. Wszyscyśmy też zostali napojeni jednym Duchem.



SEKWENCJA

Przybądź Duchu Święty,
Ześlij z nieba wzięty
Światła Twego strumień.

Przyjdź, Ojcze ubogich,
Przyjdź, Dawco łask drogich,
Przyjdź, Światłości sumień.

O, najmilszy z gości,
Słodka serc radości,
Słodkie orzeźwienie.

W pracy Tyś ochłodą,
W skwarze żywą wodą,
W płaczu utulenie.

Światłości najświętsza,
Serc wierzących wnętrza
Poddaj Twej potędze.

Bez Twojego tchnienia,
Cóż jest wśród stworzenia?
Jeno cierń i nędze.

Obmyj co nieświęte,
Oschłym wlej zachętę,
Ulecz serca ranę.

Nagnij, co jest harde,
Rozgrzej serca twarde,
Prowadź zabłąkane.

Daj Twoim wierzącym,
W Tobie ufającym,
Siedmiorakie dary.

Daj zasługę męstwa,
Daj wieniec zwycięstwa,
Daj szczęście bez miary.



ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Przyjdź, Duchu Święty, napełnij serca swoich wiernych i zapal w nich ogień swojej miłości.


EWANGELIA
   (J 20,19-23)

Słowa Ewangelii według świętego Jana

Wieczorem w dniu Zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: Pokój wam! A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam. Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane.



Medytacja nad Słowem

Dzisiaj, w dniu pięćdziesiątym, zamykającym okres paschalnej radości Kościoła ze zmartwychwstania Chrystusa (nazwany przez św. Atanazego jedną „wielką niedzielą”), Kościół raz jeszcze przypomina sobie spotkanie Jezusa w Wieczerniku z uczniami owego pamiętnego pierwszego dnia tygodnia.

Uczniowie, Galilejczycy, zamknęli się w wieczerniku ze strachu przed Judejczykami. Bali się bowiem, że mieszkańcy Jerozolimy postąpią z nimi tak samo, jak postąpili z Jezusem. I wtedy właśnie do nich, zalęknionych i drżących o swe życie, przychodzi mimo drzwi zamkniętych Jezus i przynosi im swój Boży pokój.

Daje im też swego Ducha. Jest to Duch posłania, misji, ale także Duch męstwa i odwagi, a przede wszystkim Duch przebaczenia i pojednania, Duch Sakramentu Pokuty.

Zmartwychwstały Bóg przynosi zagubionemu człowiekowi najpiękniejszy prezent, jaki posiada: dar pojednania z Bogiem, z drugim człowiekiem, z sobą samym, i ze światem stworzonym.

Jest to rzeczywiście początek „nowego stworzenia”.


ks. Wojciech Michniewicz
Blog autora: anaideia2.blogspot.com


ZAMYŚLENIA


Na początku Księgi Rodzaju spotykamy dwa opisy stworzenia człowieka. W drugim czytamy, że „Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą” (Rdz 2,7). Adam (człowiek powstały z ziemi) otrzymuje od Boga życiodajnego ducha. Fakt ten podkreśla całkowitą zależność człowieka od Stwórcy. Biblijny autor chce uzmysłowić nam prawdę, że to Bóg daje życie, podtrzymuje je, ale może je też odebrać. Jest ono uzależnione od Boskiego tchnienia. Istnienie ludzkie jest więc wielką tajemnicą, do której tylko Bóg ma klucz.
Duch Święty to owoc i dar Chrystusa Zmartwychwstałego. Ta prawda staje się widoczna przy uważnej lekturze Ewangelii. Scena ukrzyżowania kończy się śmiercią Jezusa, gdy „zawołał donośnym głosem: «Ojcze w Twoje ręce powierzam ducha mojego». Po tych słowach wyzionął ducha” (Łk 23,46). Trzeciego dnia, w pierwszym Jego ukazaniu się po Zmartwychwstaniu, wydarza się coś, co jest kontynuacją, a może lepiej, dopełnieniem tego przejścia paschalnego. Oto właśnie Apostołowie otrzymują obiecany dar. „Jezus rzekł do nich: Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam. Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego!»” (J 20,21-22). Jest to życiodajne tchnienie, które znajdzie swój pełny wyraz i publiczne objawienie w Dniu Pięćdziesiątnicy, w święto narodzin Kościoła, kiedy „wszyscyśmy zostali napojeni jednym Duchem” (1 Kor 12,13). Jest to „Pan i Ożywiciel, który od Ojca i Syna pochodzi. Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę; który mówił przez Proroków” (Credo).
„Tego Ducha Świętego Pan obiecał nam posłać jako Pocieszyciela, aby nas przygotował dla Boga. Jak bez wody nie da się zaczynić suchej mąki i wyrobić z niej jednego ciasta i jednego chleba, tak i my nie możemy stać się jedno w Jezusie Chrystusie bez wody, która przychodzi z nieba. Jak zeschnięta ziemia nie wyda plonu bez wilgoci, tak my, którzy byliśmy suchym drzewem, nie wydalibyśmy owoców życia bez deszczu zesłanego z woli niebios” (św. Ireneusz).


ks. Tadeusz Golecki


MASS-MEDIA
POD TWOJĄ OBRONĘ
RADIO I
DROGI MIŁOSIERDZI
KSIĘGARNIA ŚW. JERZEGO