Czytania na niedzielę 30.11.2014

PIERWSZE CZYTANIE   (Iz 63,16b-17.19b;64,3-7)

Czytanie z Księgi Proroka Izajasza

Tyś, Panie, naszym Ojcem,
"Odkupiciel nasz" to Twoje imię odwieczne.
Czemuż, o Panie, dozwalasz nam błądzić
z dala od Twoich dróg,
tak iż serce nasze staje się nieczułe
na bojaźń przed Tobą?
Odmień się przez wzgląd na Twoje sługi
i na pokolenia Twojego dziedzictwa.
Obyś rozdarł niebiosa i zstąpił
przed Tobą skłębiły się góry.
Ani ucho nie słyszało,
ani oko nie widziało,
żeby jakiś bóg poza Tobą czynił tyle
dla tego, co w nim pokłada ufność.
Wychodzisz naprzeciw tych,
co radośnie pełnią sprawiedliwość
i pamiętają o Twych drogach.
Oto Tyś zawrzał gniewem, bośmy grzeszyli
przeciw Tobie od dawna i byliśmy zbuntowani.
My wszyscy byliśmy skalani,
a wszystkie nasze dobre czyny
jak skrwawiona szmata.
My wszyscy opadliśmy zwiędli jak liście,
a nasze winy poniosły nas jak wicher.
Nikt nie wzywał Twojego imienia,
nikt się nie zbudził, by się chwycić Ciebie.
Bo skryłeś Twoje oblicze przed nami
i oddałeś nas w moc naszej winy.
A jednak, Panie, Tyś naszym Ojcem.
Myśmy gliną, a Ty naszym twórcą.
Dziełem rąk Twoich jesteśmy my wszyscy.



PSALM RESPONSORYJNY   (Ps 80,2-3.15-16.18-19)

REFREN:   Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie.

Usłysz, Pasterzu Izraela,
Ty, który zasiadasz nad cherubinami.
Zbudź swą potęgę
i przyjdź nam z pomocą.

Powróć, Boże, Zastępów,
wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.
Chroń to, co to zasadziła Twoja prawica,
latorośl, którą umocniłeś dla siebie.

Wyciągnij rękę nad mężem Twej prawicy,
nad synem człowieczym,
którego umocniłeś w swej służbie.
Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie,
daj nam nowe życie, a bedziemy Cię chwalili.



DRUGIE CZYTANIE   (1 Kor 1,3-9)

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa! Bogu mojemu dziękuję wciąż za was, za łaskę daną wam w Chrystusie Jezusie. W Nim to bowiem zostaliście wzbogaceni we wszystko: we wszelkie słowo i wszelkie poznanie, bo świadectwo Chrystusowe utrwaliło się w was, tak iż nie brakuje wam żadnego daru łaski, gdy oczekujecie objawienia się Pana naszego Jezusa Chrystusa. On też będzie umacniał was aż do końca, abyście byli bez zarzutu w dzień Pana naszego Jezusa Chrystusa Wierny jest Bóg, który powołał nas do wspólnoty z Synem swoim Jezusem Chrystusem, Panem naszym.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ    (Ps 85, 8)

Okaż nam, Panie, łaskę swoją i daj nam swoje zbawienie.


EWANGELIA   (Mk 13,33-37)

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów: Uważajcie, czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie. Bo rzecz ma się podobnie jak z człowiekiem, który udał się w podróż. Zostawił swój dom, powierzył swoim sługom staranie o wszystko, każdemu wyznaczył zajęcie, a odźwiernemu przykazał, żeby czuwał. Czuwajcie więc, bo nie wiecie, kiedy pan domu przyjdzie: z wieczora czy o północy, czy o pianiu kogutów, czy rankiem. By niespodzianie przyszedłszy, nie zastał was śpiących. Lecz co wam mówię, mówię wszystkim: Czuwajcie!


ZAMYŚLENIA

Z pewnością wszystkim nam się to przydarza, że w jakimś momencie dopada nas nuda. Powtarzalnym jest bowiem nasze życie, codzienność. Zdarza się, więc że, w tej powszedniej monotonii, czujemy się znudzeni, oczekując na cokolwiek, co nas wybudzi z tych seryjnych faktów, co przywróci radość i nadzieję. Stan ten może prowadzić nie tylko do przyzwyczajenia się do danej rzeczywistości, ale nawet do zobojętnienia na znaki czasu, w których objawia się Bóg. Stąd Jezus dzisiaj trzykrotnie powtarza: „Czuwajcie...”
W tym krótkim fragmencie Ewangelii są wymienione cztery znaczące momenty, w których właściciel może wrócić: „Czuwajcie więc, bo nie wiecie, kiedy pan domu przyjdzie: z wieczora czy o północy, czy o pianiu kogutów, czy rankiem” (Mk 13,35).
Tekst ten w sposób niezwykły łączy się z narracją etapów pasji Jezusa. Wieczór, to czas, kiedy Jezus został wydany przez Judasza. Północ jest godziną przesłuchania Go przez arcykapłana. Pianie koguta jest momentem zaparcia się Piotra. Ranek jest porą wydania Jezusa poganom przez przywódców ludu na ukrzyżowanie.
Pan, więc może wrócić w czasie grzechu człowieka. By tego uniknąć, każdy uczeń jest wezwany do czuwania.
Po stworzeniu świata Bóg powierzył człowiekowi pieczę nad ziemią, by „uczynił ją sobie poddaną” (Rdz 1,28). Oto dom z dzisiejszej przypowieści. Czy postęp za wszelką cenę, bez zwracania uwagi na Boże przykazania, jest rzeczywiście spełnieniem tego posłannictwa?
Jezus mówi, że każdy z nas ma oczekiwać Jego powrotu wypełniając to, co każdemu z nas wyznaczył.
Czuwać to być odpowiedzialnym w wymiarze ogólnoludzkim, ale też i w naszym małym świecie, w naszych małych ojczyznach.
Czuwać to troszczyć się o naszą wiarę i codziennie w niej wzrastać.
Czuwać to zwracać uwagę na grzechy, które usypiają nasze sumienie. Czuwać to być gotowym na przyjęcie i wypełnienie Bożej woli.
Czuwać to być gotowym na miłość.
Czuwać to być gotowym na przebaczenie.
Czuwać to być gotowym na próbę.
Czuwać...

ks. Tadeusz Golecki


MASS-MEDIA
POD TWOJĄ OBRONĘ
RADIO I
DROGI MIŁOSIERDZI
KSIĘGARNIA ŚW. JERZEGO